۱۳۸۷ دی ۱۰, سه‌شنبه

مسابقه بين‌المللی معماری



گروه بنتون قصد دارد دو برج در تهران بسازد و بدين منظور يك مسابقه معماری بين‌المللی برگزار كرده كه تحويل آن 27 مارس 2009 می‌باشد‌. مشخصات و قوانين مسابقه را در اينجا بخوانيد.

۱۳۸۷ آبان ۱۹, یکشنبه

۱۳۸۷ مهر ۲۷, شنبه

برگزاری کارگاه دوره‌ای معماری معاصر ايران

دومين دوره کارگاه معماری معاصر ايران, تحت عنوان «رديف معماری ايران» در خانه‌ی هنرمندان ايران برگزار می‌شود.


۱۳۸۷ مهر ۷, یکشنبه

۱۳۸۷ مرداد ۲۲, سه‌شنبه

داوری شاهكار

در صفحه اخبار سايت مسلبقه طراحی مسجد محله 3 پروژه یکصد هکتاری شهر جدید هشتگرد اسامی برگزيدگان اعلام شده. ظاهراً كسی كه سرش به تنش بيرزه تو مسابقه شركت نكرده. در بخش كارهای برتر، برگزيدگان اول تا سوم كارشون نمايش داده شده؛ كار اول يه چيزی اونورتر از خنده‌داره. فكر نمی‌كردم اين روزها اوضاع اينقدر بتونه تخمی باشه.

۱۳۸۷ مرداد ۱, سه‌شنبه

ايران در National Geographic

وقتی برنامه‌ريزی درست نداشته باشی، میشی مثل آشپز يك كشتی طوفان‌زده كه ظروف چينی عزيزش رو توی قفسه‌های بدون محافظ چيده. بين تاريخ 10 تا 19 تير من سفری به آمستردام و پاريس داشتم كه از اونجايی كه اولين سفر اروپايی من بود، تأثيرات زيادی بر مغزم گذاشت و در نتيجه چيزای زيادی برای گفتن داشتم و حتی گاهی جملات تحليلی‌ام در مورد هلند رو برای انتشار در اينجا تو ذهنم مرتب و ويرايش می‌كردم. اما امروز اول مرداد هست و من هنوز نتونستم يك روز تعطيل رو به استراحت بگذرونم. شيده بهمنيار ايميلی رو برام فورواد كرده بود كه خبر از پرداختن مجله National Geographic به ايران و تاريخ باستانش می‌داد. مقاله مربوطه تقريباً منصفانه و درست بود. اينجا بخونيدش.


۱۳۸۷ خرداد ۱۱, شنبه

سنندج


شنبه 4 خرداد 1387؛ حدود ساعت 7:45 صبح رسيديم. سنندج با اينكه مركز استان است اما به اندازه يك مركز استان توسعه يافته نيست. مردم خوبی دارد اما چندان فرهنگ رفتاری جاافتاده‌ای ندارند. در مقايسه با شهرهای هم‌تراز خود، سنندج محيط اجتماعی نسبتاً بازی دارد و پايين بودن درصد خانم‌های چادری خوشايند است. كردها هنگام فارسی حرف زدن هم برخی حروف را از ته حلق ادا می‌كنند. شهر سنندج به لحاظ طراحی و كيفيت‌های بصری بسيار ضعيف است. نمی‌دانم جنگ و فشارهای دولتی چه تأثيراتی بر فرهنگ عمومی مردم گذاشته است و چه فاكتورهايی را بايد در قضاوتمان دخيل كنيم اما به هر حال رفتار مردم با غريبه‌ها خوب است. مردم شهرهای مرزی ممكن است به لحاظ اقتصادی وضع نسبتاًخوبی داشته باشند اما به دليل كوتاهی دولت و در معرض برخورد بودن با امواج فرهنگی متنوع و نصفه نيمه، به لحاظ فرهنگی فقير هستند.
در بازار قديم سنندج تعداد زيادی پارچه‌فروشی و آشغال‌فروشی وجود دارد. چای هم بسيار زياد است. ظاهراً مشروب هم نصف تهران قيمت دارد. سيگار خوب به راحتی پيدا نمی‌شود. اغلب مردم به قاچاق كالا از عراق به چشم كار غيرقانونی نگاه نمی‌كنند. كردها ساده و روراست و علاقمند به سياست به نظرم آمدند. لباس محلی همچنان رواج دارد. نكته متعجب كننده وجود يك كليسا در سنندج بود. گمان نمی‌كردم در سنندج مسيحی وجود داشته باشد. البته ظاهراً ديگر وجود ندارد. كليسای قديمی محل زندگی خانواده‌ای بود كه ما تنها دختر نوجوانشان را ديديم كه اصلاً نمی‌دانم مسيحی بودند يا نه ولی طبق گفته او اندك مسيحيان سنندج به تهران رفته‌اند.

گمان می‌كنم سنندجی‌ها روابط دوستانه‌ای با كرمانشاهی‌ها نداشته باشند. دليلش را نفهميدم اما به مسخره كرمانشاهی‌ها را پهلوان خطاب می‌كردند. حوالی ظهر برای بازديد از زمين احداث مجتمع‌های مسكونی به سمت شهر كامياران راه افتاديم.